De moed van een nieuw begin…. De moed van een nieuw begin….
Verhuizen is veel meer dan het inpakken van dozen en het sjouwen van meubels.  Het is een grens over gaan. Je sluit een hoofdstuk af op een plek waar herinneringen liggen, waar muren de echo dragen van lachen en huilen en elke emotie daar tussenin. Het is het achterlaten van het vertrouwde dat veiligheid biedt. Het is het wikken en wegen van opties, mogelijkheden, gevoel en toekomstperspectief. Wij gaan na 40 jaar onze vertrouwde plek achterlaten. Dat is een enorme levensgebeurtenis. Je neemt niet alleen afscheid van ‘een huis’ of van ‘een plek’, maar je neemt afscheid van een complete geschiedenis, familie, vrienden, van sociale contacten en van dagelijkse routines.

In Ruth 1 staan Orpa, Ruth en Naomi voor een vergelijkbare grens. De weg achter hen is bekend, maar de weg vóór hen is onbekend en spannend. Orpa kiest voor de veiligheid van het verleden. Ruth kiest voor haar schoonmoeder Naomi en daarmee voor de onzekerheid van de toekomst. Als Naomi haar probeert over te halen om toch met Orpa mee te gaan, terug naar haar volk en haar god, antwoord Ruth: “Vraag me toch niet langer u te verlaten en terug te gaan, weg van u. Waar u gaat, zal ik gaan, waar u slaapt, zal ik slapen; uw volk is mijn volk, en uw God is mijn God.”

AI zegt over verhuizen (weggaan): Maak een afscheidstour en wandel nog een laatste keer bewust langs je favoriete plekken in het dorp en sta stil bij de herinneringen. Organiseer een uitzwaaimoment en nodig buren en vrienden uit voor een laagdrempelig samenzijn om herinneringen op te halen en contactgegevens uit te wisselen. Leg herinneringen vast d.m.v. foto’s van je favoriete plekken en bundel deze in een fotoboek. Stuur een kaart of brief naar de mensen die veel voor je hebben betekend in de afgelopen decennia.
Over de nieuwe verblijfplaats zegt AI: Verken je nieuwe omgeving, ga lopen of fietsen door je nieuwe buurt om de supermarkt, de bakker en mooie wandel en/of fietsroutes te ontdekken. Geef je huis prioriteit en richt je nieuwe woning snel in met vertrouwde spullen zodat het direct als een veilige haven voelt. Sluit je aan bij lokale clubs zoals een buurtvereniging, sportclub of hobbygroep om laagdrempelig nieuwe mensen te ontmoeten. Accepteer een overgangsfase en geef jezelf minstens een jaar de tijd, je moet alle seizoenen een keer hebben meegemaakt om ergens te aarden.

-Ik had het ook niet gevraagd-, maar nergens in dit alles spreekt AI over een kans voor ons om in deze immense verandering Gods leiding te ervaren. En zo een hoopvolle verwachting te creëren door de stress van de verhuizing los te laten en te vertrouwen op Hem als vaste basis. Natuurlijk brengt verhuizen naar een verdere bestemming onzekerheid met zich mee, maar het biedt ook kans om geestelijk te groeien en een nieuwe gemeenschap op te bouwen. Dichtbij of ver weg, vrijwillig of gedwongen, de moed van een nieuw begin ligt in de houvast dat Hij met je mee gaat. Ik wil geloven dat dat lang geleden gold voor Ruth en Naomi, dat dat nu geldt voor Henk en mij en dat dat zal blijven gelden voor een ieder die zich daarvoor open stelt.            

Tot slot: Lied 416
Ga met God en Hij zal met je zijn, jou nabij op al je wegen, met Zijn raad en troost en zegen. Ga met God en Hij zal met je zijn. Bij gevaar, in bange tijden, over jou Zijn vleugels spreiden. Ga met God en Hij zal met je zijn. Tot wij weer elkaar ontmoeten, in Zijn naam elkaar begroeten. Ga met God en Hij zal met je zijn.
                                                                                                                           Sandra van Delft
terug