Open je Handen Open je Handen
Woensdag 25 maart
Petra de Nooy: ‘Ik kan me bij de bron opladen’

‘Open je handen’ is voor mij in de eerste plaats kwetsbaarheid tonen. Kwetsbaarheid naar God toe: laat maar zien wat U van plan bent, ook als het anders is dan ik in gedachten had. Kwetsbaarheid naar andere mensen toe: kom maar en laat maar zien wat je hier verwacht. In tweede instantie is het vertrouwen. Vertrouwen in God: ik geloof dat we U me te geven hebt goed voor mij is. En vertrouwen in mensen: ik wil aannemen wat jij te geven hebt en ik wil jouw handen ontvangen.
Hier op de pioniersplek in stadsdeel Laak in Den Haag sta ik aan het begin. Er zijn nog geen structuren om op terug te vallen. Het kan en mag alles worden. Dat is enerzijds fijn, anderzijds spannend. Het is ook zoeken.
Ik heb allerlei plannen en ideeën, maar uiteindelijk denk ik iedere keer weer: als de Heer het huis niet bouwt, dan kan ik nog zo veel ideeën hebben, maar dan komt het er niet. Als deze pioniersplek mensenwerk blijft, gaat het sowieso niet lukken. Ik doe dit omdat ik vertrouw dat we een goede God mogen volgen die mensen op het oog heeft en levens van mensen verandert. Daar kom ik steeds meer bij terug. Ik hoef mezelf niet te verkopen, ik kan daarop terugvallen en ik kan dat doorgeven. Alle ideeën en plannen, verwachtingen en eisen kan ik loslaten. En dat ontspant. Het is iedere keer weer een fijn moment dat ik me bij de bron kan opladen.
Petra de Nooy is pionier vanuit ‘kerk in Laak’, pioniersplek van de Protestantse Kerk
Donderdag 26 maart
Handen heb je om te geven

Handen heb je om te geven
van je eigen overvloed
en een hart om te vergeven
wat een ander jou misdoet.

Open je oren om te horen.
Open je hart voor iedereen.

Ogen heb je om te zoeken
naar wat mensen nog ontbreekt
en een hart om uit te zeggen
wat een ander moet inspreekt.

Schouders heb je om te dragen
zorg en pijn van alleman
en een hart om te aanvaarden
wat een ander beter kan.

Voeten heb je om te lopen
naar de mens die eenzaam is
en een hart om waar te maken
dat geen mens een eiland is.

Oren heb je om te horen
naar de mens die vrede is
en een hart om te geloven
in een god die liefde is.

Open je oren om te horen.
Open je hart voor iedereen.

Leessuggestie: Johannes 15: 1-8 over vrucht dragen verbonden aan de wijnstok: Jezus
Leessuggestie: Psalm 127 Hoe laadt u zich op bij de Bron?

Graag geeft 'De Goede Herder' u dagelijks nieuwe inspiratie uit het Veertigdagentijd boekje  ‘Open je handen’ (2015) van de Protestantse Kerk.

Vrijdag 27 maart
Pasen vieren

Voor werkers in de kerk is de stille week alles behalve stil. Hoe anders is dat nu voor mij. Ik heb de kerk verlaten en ik voel het gemis van de kerkelijke rituelen en de ‘reis’ die je maakt door alle diensten heen. Pasen vieren in de kerk is indrukwekkend. We kunnen putten uit tweeduizend jaar schoonheid van rituelen en symbolen.
Maar Pasen zelf is een vreselijk en rauw verhaal. Zeker, je zult er prachtige vieringen van maken, maar doet dat recht aan de rauwheid ervan? De strekking van het verhaal van Pasen is toch: de weg naar nieuw leven gaat niet óm het lijden en het recht heen, maar dwars door alle pijn en ellende heen. Daar past geen romantiek bij.
De echte rauwheid ligt in het leven zelf. De wanhoop van verbroken relaties. De ontreddering van een tragisch ziekbed. De zwaarte van een depressieve geest. De misselijkmakende zorgen om een vermist kind. De grimmige werkelijkheid van oorlog en terreur. De verwoesting van kwetsbaar leven. Dát is de werkelijkheid waar Pasen over gaat.
Als het niet daarover gaat, gaat het nergens over. Wie daar niet omheen loopt, wie daar niet van wegkijkt, wie dat niet verzacht of ontkent, die kan het geheim van Pasen ontdekken.
Pasen is: de dood in de ogen kijken, de vernietiging willen zien, de zorgen benoemen, de wanhoop uitschreeuwen, de pijn ondergaan, de duisternis binnengaan, de strijd herkennen. Pasen is de verzoening met ons bestaan zoals het is! En in die verzoening ontstaat soms de nieuwe kans, het nieuwe leven. En dan is er reden om Pasen te vieren!
Boele Ytsma

Leessuggestie: Psalm 77. Benoem in uw gebed de noden van uzelf en van de wereld. Voor die wereld wordt het Pasen

Zaterdag 28 maart
Taallessen in Villa Vrede
Ze bestaan maar mogen er niet zijn. In Utrecht verblijven naar schatting vijfduizend mensen zonder verblijfsvergunning. Ze hebben geen status, geen Burgerservicenummer. Ze mogen dus niet werken, hebben geen recht op sociale voorzieningen en kunnen geen huis huren om in te wonen. Ze leiden een onzichtbaar bestaan.
In Villa Vrede worden deze mensen wel gezien en bij hun naam genoemd. Hier kunnen ze elkaar ontmoeten en hun dag zinvol doorbrengen. Zij volgen er taallessen, leren fietsen repareren, doen een spelletje of krijgen informatie over hun rechten. Zoals Aya uit West Afrika. Haar vader, een politiek activist, werd vermoord en Aya werd gevangen genomen en mishandeld. Een kennis wist haar te bevrijden en haalde haar naar Nederland. Aya’s twee dochters zijn erkend door haar ex-partner en hebben een Nederlands paspoort. In 2008 werd haar asielaanvraag afgewezen. Aya heeft genoeg redenen om te blijven vechten. En dankzij de hulp van de vrijwilligers van Villa Vrede houdt ze vol.

Leessuggestie: Leviticus 19: 22,34 God heeft extra oog voor vreemdelingen, kinderen, weduwen en wezen. Hoe vertaalt u dat in uw leven?

Zondag 29 maart
Sterven en opstaan

Graankorrel die sterft in de aarde om zo uit te groeien tot een halm met heel veel nieuwe graankorrels. Zo zal Jezus sterven. Hij gaat ten onder, maar vanuit zijn dood ontstaat nieuw leven. We lezen hoe zwaar dit Jezus valt. ‘Zal ik bidden: laat dit aan mij voorbijgaan? Maar dit is toch mijn roeping. Laat uw grootheid zien, God!’ is zijn gebed.
Als je Jezus volgt, ga je dezelfde weg van loslaten, sterven en opstaan. Het gaat om overgave, om vertrouwen – en dat kan een pijnlijk proces zijn. Je komt jezelf tegen en je zelfgerichtheid. Maar: ‘wie mij dient zal door de Vader geëerd worden’, en ‘hij behoudt het eeuwige leven’. De weg van Jezus leidt tot leven, echt leven, nu en later.

Leessuggestie: Johannes 12:20-33. Wat vindt u moeilijk als het gaat om Jezus volgen?

Maandag 30 maart
Handen spelen

Met je handen kun je de mooiste muziek maken. De vaardige handen van een pianist, een violist: om jaloers op te worden. Handen maken kunstwerken: van meesterwerken tot de eerste tekeningen van een peuter. Handen zijn het die kinderen leren spelen, die bouwwerken maken van Duplo, die de bladzijden van de boekjes telkens weer omslaan, de schommel duwen en zo de wereld helpen ontdekken. Spelen met je handen. In het poppentheater, in de zandbak, in het orkest of in de keuken, op zoveel plaatsen …
Waar speelt u vandaag?

Leessuggestie: Jesaja 11: 1-10 Over spelen gesproken


Dinsdag 31 maart
Vasten anders

In de hal van het station
Gebeurde het –
hij kwam naast me zitten
op de bank
een blik opzij
een enkel woord
ik wist genoeg:
vleesgeworden eenzaamheid

ik zei iets onbenulligs
over het weer en zo
hij knikte bij de wolken
en de grauwe lucht
zijn ogen lichtten op
hij sprak:
Goddank, u praat met mij
een kruis valt van mij af
bedankt –

zuchtend stond hij op
ik keek hem na en dacht:
een dolend mens
óf
en ik verschrok

was het Jezus zelf misschien –

Leessuggestie: Johannes 4: 1-41. Een bijzondere ontmoeting met Jezus


Woensdag 1 april
Hinne Wagenaar: ‘Ik voel me open en aangeraakt door ons gebed’

Bij ‘open je handen’ zie ik me direct zitten op de plek waar we altijd vieren, in de kapel. Iedere viering openen we met een gebed om openheid, in het Fries. De  vertaling luidt: ‘Open mij voor uw goedheid en raak mij aan.’ Daarna volgen: ‘Open mijn ogen, open mijn verstand, open hart en ziel …’. Ik zing voor, of één van mijn collega’s doet dat, en daarna zingen alle aanwezigen mee. We beginnen elke ontmoeting, elke dag met een programma met dit gebed. We vallen stil, we stoppen het eigen verhaal, we worden open voor andere zaken.
Voor mij is dat fundamentele openstellen nodig. Als we zo een programma beginnen, zijn mensen ontvankelijk, klaar voor wat volgen gaat.  Als we niet beginnen met bidden – bij een avondprogramma wandelen we soms eerst omdat het anders te donker wordt – beleef ik het programma anders. Ik kan niet zeggen hoe dat voor anderen is, maar door ons gebed voel ik me open en aangeraakt, en ben ik klaar voor wat volgt.
Mensen van allerlei achtergronden en overal vandaan komen hier. Voor de stilte, voor de vieringen, voor de contacten. De rust en de openheid worden gewaardeerd. Er komen ook mensen zonder kerkelijke achtergrond. Wat ze gemeen hebben, is dat ze stil willen worden voor God en willen ervaren wat dat met hen doet.

Hinne Wagenaar is pionier in Nijeklaster, pioniersplek van de Protestantse Kerk in Nederland

Leessuggestie: Psalm 63, een gebed, een mogelijkheid om je te openen.
Hoe opent u zich voor God?



Donderdag 2 april
Schenk ons vaardige handen

O God, ver boven ons uit,
God naast ons, als een van ons,
God die in ons woont:
Wij danken U
voor de schepping en ons leven,
voor goedheid en vergeving
voor inspiratie en gemeenschap.

Wij bidden om ontferming
voor onze wijde wereld
zoekend om recht en vrede;
voor de mensen, dicht om ons heen,
zoekend om liefde en toekomst;
voor onszelf, zoals we hier zijn,
zoekend naar U, in rust en stilte.

Schenk ons een warm hart.
Schenk ons een helder hoofd.
Schenk ons vaardige handen.
In hart, hoofd en handen,
hongerig naar gerechtigheid,
en dorstig naar vrede.

O God, ver boven ons uit,
God naast ons, als één van ons,
God die in ons woont:
Wij danken U
voor de schepping en ons leven,
voor goedheid en vergeving,
voor inspiratie en gemeenschap.

Team Nijkleaster
Uit: ‘Help ons U te vinden’, uitgave Protestantse Kerk

Leessuggestie: Efeziërs 5:15-20 over een dankbaar Geestvervuld leven



Donderdag 2 april
Schenk ons vaardige handen

O God, ver boven ons uit,
God naast ons, als een van ons,
God die in ons woont:
Wij danken U
voor de schepping en ons leven,
voor goedheid en vergeving
voor inspiratie en gemeenschap.

Wij bidden om ontferming
voor onze wijde wereld
zoekend om recht en vrede;
voor de mensen, dicht om ons heen,
zoekend om liefde en toekomst;
voor onszelf, zoals we hier zijn,
zoekend naar U, in rust en stilte.

Schenk ons een warm hart.
Schenk ons een helder hoofd.
Schenk ons vaardige handen.
In hart, hoofd en handen,
hongerig naar gerechtigheid,
en dorstig naar vrede.

O God, ver boven ons uit,
God naast ons, als één van ons,
God die in ons woont:
Wij danken U
voor de schepping en ons leven,
voor goedheid en vergeving,
voor inspiratie en gemeenschap.

Team Nijkleaster
Uit: ‘Help ons U te vinden’, uitgave Protestantse Kerk

Leessuggestie: Efeziërs 5:15-20 over een dankbaar Geestvervuld leven



Donderdag 2 april
Schenk ons vaardige handen

O God, ver boven ons uit,
God naast ons, als een van ons,
God die in ons woont:
Wij danken U
voor de schepping en ons leven,
voor goedheid en vergeving
voor inspiratie en gemeenschap.

Wij bidden om ontferming
voor onze wijde wereld
zoekend om recht en vrede;
voor de mensen, dicht om ons heen,
zoekend om liefde en toekomst;
voor onszelf, zoals we hier zijn,
zoekend naar U, in rust en stilte.

Schenk ons een warm hart.
Schenk ons een helder hoofd.
Schenk ons vaardige handen.
In hart, hoofd en handen,
hongerig naar gerechtigheid,
en dorstig naar vrede.

O God, ver boven ons uit,
God naast ons, als één van ons,
God die in ons woont:
Wij danken U
voor de schepping en ons leven,
voor goedheid en vergeving,
voor inspiratie en gemeenschap.

Team Nijkleaster
Uit: ‘Help ons U te vinden’, uitgave Protestantse Kerk

Leessuggestie: Efeziërs 5:15-20 over een dankbaar Geestvervuld leven



Donderdag 2 april
Schenk ons vaardige handen

O God, ver boven ons uit,
God naast ons, als een van ons,
God die in ons woont:
Wij danken U
voor de schepping en ons leven,
voor goedheid en vergeving
voor inspiratie en gemeenschap.

Wij bidden om ontferming
voor onze wijde wereld
zoekend om recht en vrede;
voor de mensen, dicht om ons heen,
zoekend om liefde en toekomst;
voor onszelf, zoals we hier zijn,
zoekend naar U, in rust en stilte.

Schenk ons een warm hart.
Schenk ons een helder hoofd.
Schenk ons vaardige handen.
In hart, hoofd en handen,
hongerig naar gerechtigheid,
en dorstig naar vrede.

O God, ver boven ons uit,
God naast ons, als één van ons,
God die in ons woont:
Wij danken U
voor de schepping en ons leven,
voor goedheid en vergeving,
voor inspiratie en gemeenschap.

Team Nijkleaster
Uit: ‘Help ons U te vinden’, uitgave Protestantse Kerk

Leessuggestie: Efeziërs 5:15-20 over een dankbaar Geestvervuld leven

Vrijdag 3 april
Hou je van me?

De man zei: ik ken je toch?
Ik zei: ja, ja, u kent mij maar al te goed.
En ik u ook.

Ik heb u maar al te vaak gezien
in de ogen van mensen die mij nodig hadden.
Mensen voor wie ik niets gedaan heb,
voegde ik daar snel aan toe.
(Je kunt het altijd maar beter zelf toegeven …)

Het bleef een tijdje stil,
waarin ik niet veel meer zag
dan de neuzen van mijn schoenen.
Als een kleine jongen bij de bovenmeester.

Hij zei: hou je van me?
Ik zei: nee, dat is nu net het probleem.
De waarheid is dat ik alleen liefheb
als iemand tegen me zegt: ik hou van je.
Dat klopt, zeg ik dan, ik hou ook van mij.
De waarheid is dat ik niet weet wat liefde is.
De man vroeg nog een keer: hou je van me?
Ja, wat moest ik nog zeggen?

Maar hij wachtte al niet meer op een antwoord
Hij vroeg:  wat heb je liever?
Een kaartje waarmee je zonder problemen
de hemel binnen kunt komen
of het talent om lief te hebben?
Nou daar hoefde ik niet lang over na te denken …

Uit vragen, vechten & verlangen, 40 dagen in 2014

Leessuggestie: Johannes 21: 15-19 Wat antwoordt u op de vraag naar de liefde?



Zaterdag 4 april
Een naaimachine voor Chompa
In het overwegend islamitische Bangladesh groeit de christelijke kerk, maar de gelovigen op het platteland van het Mymensingh district behoren tot de allerarmsten van de samenleving. Ze verdienen minder dan één euro per dag. De meesten kunnen niet lezen of schrijven. De Taizé broeders steunen de kerk van Mymensingh (MCCP) met alfabetiseringscursussen, leiderschapstrainingen voor voorgangers en bijbelonderwijs voor kinderen. Vrouwen krijgen speciale aandacht want zij worden in Bangladesh ernstig achtergesteld. Bovendien hebben ouders vaak weinig geld om hun dochters naar school te laten gaan. Ook de vader van de jonge Chompa kan zijn gezin maar nauwelijks onderhouden. “Ik wilde wel graag bijdragen aan het gezinsinkomen”, vertelt Chompa, “maar zonder opleiding vind je geen werk.” De MCCP bood haar een cursus aan en gaf haar een kleine lening voor een naaimachine. “Met mijn naaimachine verdien ik genoeg geld om mijn vader te helpen en om te studeren. Ik geef nu zelfs alfabetiseringscursussen en bijbellessen aan de vrouwen van mijn dorp. Dankzij de kerk heb ik hoop gekregen voor de toekomst.”

Leessuggestie: psalm 146, een psalm over recht doen, zoals God recht doet. Welk vers wilt u vandaag onthouden en meenemen de dag in?

Zondag 5 april
Welkom?

Jezus arriveert in Jeruzalem., de plek waar Hij zal lijden en sterven. De mensen halen Hem juichend binnen, als een koning. Een merkwaardige koning. Niet op een paard, maar op een ezel. Geen koning die uit is op macht. Jezus gaat geen opstand leiden tegen de Romeinse bezetter. Hij neemt de wapens niet op. Hij kijkt, gaat naar de tempel, en trekt zich weer terug. Geen doorbraak. Geen nieuwe koning voor de mensen, zo lijkt het. Een paar dagen later roepen de mensen ook geen ‘hosanna’ meer, maar ‘kruisig Hem’.

Psalm 69, vers 1: ‘Smaad heeft mijn hart gebroken, ik ben radeloos. Ik hoopte op mededogen – vergeefs; op troost – die ik niet vond.’ Deze psalmtekst komt uit de liturgie voor Palmpasen, als een hartenkreet van Jezus.

Leessuggestie: Marcus 1: 1-11. Jezus komt niet tegemoet aan al onze behoeften en verwachtingen. Wat betekent dat voor uw manier van geloven?
Maandag 6 april
Handen juichen

Handen worden nogal eens opgeheven naar de ander. Een snelle groet. We zwaaien naar iemand die we van ver zien aankomen of van wie we afscheid nemen. Net zo lang tot we hem niet meer zien. Soms heffen we onze handen op in eerbetoon naar God. We kunnen onze arm ook uitstrekken in een fascistische groet naar de ‘grote leider’. Met dat juichen en klappen van onze handen kunnen we alle kanten op. Vlak voor Pasen wordt dat pijnlijk duidelijk. Eerst roepen de mensen Hosanna en plukken ze met hun handen de palmtakken van de bomen, zwaaiend naar Jezus, hun held. Een paar dagen later schreeuwen ze met gebalde vuisten: kruisig Hem!

Leessuggestie: Matteüs 21:1-6 Hoe geef ik God de eer met mijn handen?


Dinsdag 7 april
Voor een vriend
Toon Hermans

Nu ’t rouwrumoer rondom jou is verstomd,
de stoet voorbij is, de schuifelende voeten,
nu voel ik dat er ’n diepe stilte komt
en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten.
En telkens weer zal ik je tegenkomen,
we zeggen veel te gauw: het is voorbij,
Hij heeft alleen je lichaam weggenomen,
niet wie je was en ook niet wat je zei.
Ik zal nog altijd grapjes met je maken,
we zullen samen door het stille landschap gaan.
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Leessuggestie: I Tessalonicenzen 4: 13-18

Woensdag 8 april
Mirjam Oosterhoff-de Bruijn ‘Gewoon maar eens kijken wat er komt’
Pionier bij Twintigers Woerden, pioniersplek van de Protestantse Kerk

‘Open je handen’ past heel goed bij het proces waar ik nu zelf in zit. Als pionier kun je allerlei plannen ontwikkelen, maar een geloofsgesprek bijvoorbeeld kun je niet organiseren. Op zo’n moment open ik mijn handen: wat geeft God? En wat geeft de doelgroep? Het zet me ook stil bij de vraag of de wereld wel zo maakbaar is. Dat zie ik bij de jonge mensen van Twintigers Woerden ook. Veel van hen zijn afgestudeerd, maar hebben geen uitzicht op een baan. Zij zijn veel zoekender dan ik op die leeftijd, moeten het maar gewoon doen met wat er op hen af komt. Natuurlijk hebben ze daar soms moeite mee.
Als iets niet maakbaar is, dan komt het aan op ontvangen. Soms heb ik een programma voorbereid, maar merk dan tijdens de bijeenkomst dat het vreselijk ‘trekken’ is om er iets uit te krijgen. Op een gegeven moment zeg ik dan maar: we houden er mee op, dit lukt niet zo. Dat kan opluchten, en vaak komt er dan ruimte voor iets anders. Dat vind ik ook wel eens een les voor de kerk: als iets hangen en wurgen is, houd er dan maar gewoon mee op. Je zult zien dat er dan wel weer iets anders komt.
Voor mij is de les dat ik niet alles hoef vast te pakken, niet alles hoef te regelen, maar ook maar eens gewoon moet kijken wat er komt. Een echte levensles.

Leessuggestie: Spreuken 3: 5-6. Hoe maakbaar is de weg die u gaat?
 
terug